Mijn antieke zelfgemaakte modchip

Door sebastius op zaterdag 27 juli 2013 15:06 - Reacties (8)
Categorie: Uit de oude doos, Views: 11.248

Ik ben een paar maanden terug verhuisd. Omdat ik nu zomervakantie heb, is er eindelijk tijd om de laatste dozen uit te zoeken en spullen een plekje te geven (of gewoon genadeloos weg te keilen). Ik kwam een leuke herinnering tegen en die wilde ik met jullie delen:

Lang geleden, eind december 2006/begin 2007, kocht ik een Wii. Ik had er wat voor over, ben met mijn studentenOV helemaal vanaf Rijswijk afgereisd naar Goes (of all places) om iemand anders zijn pre-order af te kunnen halen. Een hoop geld voor een studentje toen.

En hoewel ik het nu niet meer goedkeur, ook ik dook het grijze circuit in. Kort na de release begon het te gonzen op het internet dat je (relatief) eenvoudig de Wii kon 'ombouwen' (heerlijk woord, klinkt echt heel spannend). De eerste commerciŽle chips verschenen, maar naast al dat gedoe kwam er ook een veel leuker concept: een zelfbouw chip! Het project heette Chiip (dacht ik). Dus eerst veel plezier beleven aan knutselen en dan daarna er van kunnen genieten!

Nu was ik in die tijd zeer veel bezig met elektronica. Ik had in het jaar ervoor voor mijn vader een apparaat ontworpen (wat hij later tijdens een vechtscheiding met mijn moeder heeft laten namaken door iemand anders, maar dat terzijde) dat ook microcontrollers gebruikte, en deze chip kon ik zonder moeite gebruiken voor mijn modchip! Een bezoekje aan mijn favoriete elektronicazaak (Radio Twenthe, hier in Den Haag op de Stille Veerkade) later en ik kon aan de slag!

http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_5442_zpsec06948f.jpg

Dit is hem dan. De kleine connector kon ik achterop de Wii prikken, want ik had geen zin om dat ding steeds open te breken en mijn fragiele soldeerwerk te riskeren in de drive.

De grote connector was mijn eigen idee. Een modchip is leuk, maar er zullen vast nog wel bugs in zitten. Een programmer was dus essentieel en die heb ik op hetzelfde printje gebouwd. De die-hards zullen een klassieke AT-Mega programmer herkennen die met een paar weerstandjes al werkte. De grote connector is dus een klassiekertje: Je prikt die in de parallelle (printer) poort! Die heb ik al jaaaaren niet meer :P

http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_5443_zpsb485ad77.jpg

De achterkant is stereotype stripboard. Baantjes onderbreken, bakken en braden. Niet spectaculair, niet mooi, maar het werkt en het kost geen drol.

En het werkte! Dit gekke ding, gebaseerd op een opensource stukje software en een tekeningetje, werkte feilloos! Het was een middag met klamme handjes solderen (vooral in de Wii, ook al waren dat maar 7 draadjes oid).

Nadeel was het verkrijgen van goed brandbare (en leesbare) DVD's, dat was af en toe meer afhankelijk van de stand van de maan in mijn optiek dan echt van de fabrikant of brandsnelheid.

Zoals gezegd, tegenwoordig vind ik games en consoles kraken meer gedoe dan dat het oplevert, en de Wii wordt nog steeds gebruikt maar eigenlijk alleen met een officieel schijfje (ik vind het erg bijzonder dat ie nog steeds werkt!). Of de chip nog werkt, ik zou het niet weten. Ik heb al jaren geen DVD meer gebrand en alles daarvan is ondertussen weggegooid.

Maar dit was een leuk projectje. Is tegenwoordig bijna niet meer mogelijk met al die complexe hacks die nodig zijn.

Ik ga vaker deze vakantie denk ik wat knutselherinneringen ophalen als jullie dat ook leuk vinden!