NML: 'Nieuw' computerlokaal

Door sebastius op dinsdag 8 februari 2011 13:12 - Reacties (22)
Categorie: Onderwijs, Views: 3.423

Vorige week donderdag is er ingebroken op mijn afstudeerschool en is het verhalenatelier (computerlokaaltje met 8 laptops) leeggehaald. Ik ben de afgelopen dagen hard bezig geweest om het lokaal opnieuw in te richten met hulp van een ict stagair.

Hier begon ik vrijdag mee:

http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_0318.jpg
http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_0317.jpg
Het verhalenatelier... Verwoest en leeggeroofd. De eerste foto laat de krachten zien, de achterlat is uit de muur gerukt. De tweede foto zie je vooral de bagger op de grond, ze hebben de vuilniszak geleegd en gebruikt om de laptops in te vervoeren.

http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_0319.jpg
Restjes iBook G4... Ruim zes jaar zo zuinig mee geweest en dan hou je dit over... Dit waren dus stukjes waar de kensington sloten in zitten. Met grof geweld losgerukt. Laptop is onverkoopbaar, wat moet je er mee?

http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_0313.jpg

Zo trof ik onze 2 maanden oude iMac aan. Hij lag op de grond, zonder glasplaat. Het slot bleek goed vast te zitten in de aluminium unibody. Na wat prutsen was de schade vooral cosmetisch: unibody sterk vervormd (gewoon een bobbel waar de kensington zit) en de aansluiting glasplaat-body is krom, dus een kier. Nu lijkt de Mac het nog te doen, maar ik denk dat er nog wel een addertje onder het gras zit.

Ik heb een mondelinge prijsopgave gevraagd voor reparatie/vervanging van de iMac case en glas en dat komt op bijna 500 euro incl btw...

Al met al hebben onze inbrekers 8 waardeloze laptops gescoord, verouderd en zwaar beschadigd. Onverkoopbaar. Wij hebben dus 8 werkplekken minder en een giga berg schade aan lokaal, deur en computer. Stelletje klootzakken. Sfeer in de school is ook gespannen. Mensen voelen zich flink in hun veiligheid aangetast.

Vrijdag ben ik bij Martijntj langsgeweest om 10 beeldschermen op te halen. Hij had ze over op zijn werk, een middelbare school, en wilde ze graag doneren.

Gelukkig hebben we dankzij een andere donatie nog 10 pc's over. Na een tweetal dagen hard klussen (netwerk en stroom aanleggen) terwijl de ICT'ers een nieuwe image maken en 10 pc's volblazen komen we tot het volgende resultaat:

http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_0328.jpg
http://i166.photobucket.com/albums/u91/sjieto/IMG_0327.jpg

(haal je niks in je hoofd, het zijn oude versleten 15inch tft's en 4 jaar oude Dell's :P )

We zijn dus van 8 naar 10 werkplekken gegaan en van iBook G4 1.2ghz naar P4 3ghz.

NML: Onderzoeksverslag iPods in de klas

Door sebastius op zondag 6 februari 2011 15:12 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.392

Een tijd terug heb ik onderzoek gedaan naar de meerwaarde van iPods en videoinstructie in het basisonderwijs. Dit heb ik inmiddels verwerkt in mijn scriptie en ik wil graag dit hoofdstuk weer met jullie delen om te laten zien waar ik mee bezig ben en om feedback te ontvangen

Praktijkonderzoek: instructie via het digitale podium

In het hoger onderwijs is een nieuw fenomeen populair geworden: het webcollege. Dit is een verrijkte video opname van het reguliere college, gesynchroniseerd met de bijbehorende presentatie. Studenten kunnen deze naar believen oproepen, herhalen en gebruiken bij het leren voor tentamens.

Met alle bezuinigingen neemt in het basisonderwijs de instructietijd gestaag af. De klassenassistenten en vakdocenten verdwijnen uit beeld. Tijdens het werk is er vaak maar ťťn leerkracht beschikbaar.

Met het digitale podium is het mogelijk om hťt grote voordeel van het webcollege, het altijd beschikbaar zijn van instructie, naar de basisschool te halen. Maar heeft het zin? Oftewel: Geeft het altijd beschikbaar zijn van (video)instructie een meerwaarde aan het basisonderwijs?

Hoger Onderwijs

Er is in het basisonderwijs nog weinig onderzoek gedaan naar de effectiviteit bij het gebruik van webcolleges of videoinstructie. In het hoger onderwijs zijn een aantal voordelen naar voren gekomen (Staal et al. 2010):

Studenten zelf oordelen dat webcolleges een meerwaarde hebben voor hun leerresultaten. Hier is echter nog geen objectief onderzoek naar geweest. De studenten vinden het webcollege wel erg leuk.

Het gebruiksgemak van webcolleges is volgens studenten erg hoog. Vooral de mogelijkheid om stof te herhalen en in eigen tempo te kunnen werken zijn favoriet. Een genoemd nadeel is dat de student tijdens het terugkijken geen vragen kan stellen, en dat de student een goede discipline nodig heeft om met behulp van de webcolleges te studeren.

Docenten zijn enthousiast over de techniek, maar maken zich zorgen over de rechten die ontleend kunnen worden aan de video-opnamen. Ook ontbreekt in de huidige vorm de mogelijkheid tot interactie.

Beide groepen zien het webcollege nadrukkelijk niet als vervanging van een regulier ‘live’ college, maar als een aanvulling op het reguliere aanbod.

Onderzoek

Webcolleges lijken lastig toepasbaar in het basisonderwijs: een student doet een groot deel van de studie thuis en heeft bijna altijd een computer tot zijn beschikking. In een gemiddelde schoolklas staan hoogstens twee leerling-computers en de leerling wordt geacht zijn werk op school te doen, in de klas. Dertig computers, zelfs laptops, nemen een gigantische ruimte in. Geen plaats meer voor boeken, schriften en gummetjes. Gelukkig heeft de techniek dit probleem overwonnen. Er zijn in diverse prijscategorieŽn mediaspelers in handzaam formaat beschikbaar. Hierop kan video bekeken worden, ze zijn eenvoudig op te laden en bij te werken met de nieuwste informatie. Dit handzame formaat geeft meteen mogelijkheden voor het gebruik: een kind kan, zonder van zijn plaats te gaan en zonder anderen te storen, een video kijken.

Een traditioneel webcollege is een volledige les; te lang om in het basisonderwijs gebruikt te kunnen worden. Een kind moet immers wel zijn werk kunnen doen in de reguliere tijd. Een ideaal scenario zou het aanbieden van mini-instructies zijn, korte filmpjes met ‘hoe moet het ook alweer’ voor een specifieke taak.

Een veel waargenomen probleem op basisscholen is dat kinderen weinig behendig zijn met verschillende oplossingsstrategieŽn bij het vak rekenen. Vaak kiest een kind snel voor de eerst aangeboden strategie en klampt zich daar aan vast, terwijl de methode juist verschillende technieken aanbied. Dit is voor ons een prima startpunt om te onderzoeken of altijd beschikbare instructie een meerwaarde biedt.

Als eerste wordt een interview met alle kinderen van groep 6 afgenomen (zie bijlage A) waarmee bepaald wordt welke optelstrategieŽn de kinderen beheersen. Er worden 4 korte films opgenomen met optelstrategieŽn (zie DVD). Deze worden geplaatst op twee iPods.

De gekozen optelstrategieŽn zijn: met de getallenlijn, tussen streepjes (rijgen) en onder elkaar. Een vierde film waarin dezelfde bewerking met het telraam wordt uitgevoerd is toegevoegd om aan te tonen hoe een complexe som ook met concreet materiaal uitgevoerd kan worden. Op deze manier is bijna de volledige leerlijn voor optellen met duizendtallen vertegenwoordigd. Alle films zijn opgenomen met ‘huis tuin en keuken’ techniek: iedereen kan deze films maken zonder speciale kennis of budgetten.
Uit de klas worden vier ‘gemiddelde’ kinderen geselecteerd. Er is bewust gekozen om geen kinderen met een rekenproblematiek te selecteren, zij hebben vaak meer ondersteuning nodig.

Gedurende 4 weken krijgen de 4 geselecteerde kinderen de iPods tot hun beschikking. Tijdens het ‘werkuur’ kunnen ze hiervan gebruik maken om de instructie voor optelsommen te herhalen. Ze mogen de films zo vaak herhalen als ze willen. Uiteraard is aan de kinderen uitgelegd hoe de iPods werken en voor welke sommen de films bruikbaar zijn.

Na de periode van 4 weken worden wederom alle kinderen getest met eenzelfde toets als in het begin. Op deze manier kan het verschil in ontwikkeling gemeten worden.

Resultaten

Na een korte introductie gingen de vier proefkonijnen van start. Deze vier kinderen konden de toets-som niet of nauwelijks succesvol oplossen. De twee jongens en twee meisjes maakten de blits tijdens het werkuur met de iPods. Het psychologische effect was meteen helder: de iPod is gewoon cool om mee te werken. In het begin was het werken met zo’n hulpmiddel wel onwennig, de toepassing was niet volledig duidelijk. Al snel was er tussen de kinderen een verschil te zien. De jongens maakten steeds minder gebruik van de iPods, de meisjes bleven de films herhalen. In het schrift was ook een verschil te zien. De meiden maakten de sommen steeds beter, de jongens gingen niet of nauwelijks vooruit.

Het eindinterview bevestigde deze observaties. …ťn jongen kon de som niet oplossen. Hij verklaarde dat hij de iPod niet kon gebruiken omdat hij geen koppeling kon maken tussen de films en de sommen die hij moest doen. De tweede jongen kon de som wel oplossen, met ťťn strategie, de rijgstrategie. Hij was van mening dat hij het ‘wel snapte’ en dat hij de films niet meer nodig had. Dit was ook te zien, de eerste week werd de iPod door hem intensief gebruikt, na week 2 helemaal niet meer. In zijn werk was geen significante vooruitgang zichtbaar.

De meiden werkten totaal anders met de iPods. Tijdens de proefperiode werd consequent gebruik gemaakt van het filmmateriaal. Het werd stap voor stap nagedaan door de film steeds te pauzeren en terug te spoelen. De eerste dame heeft alle strategieŽn bekeken en heeft uiteindelijk voor het telraam gekozen. Hierin vond ze de houvast die ze nodig had. Na het onderzoek is ze verder gaan werken met het telraam en heeft hier een volledig eigen rekenstrategie mee ontwikkelt. Momenteel rekent ze met behulp van een Japanse abacus, de Soroban. Door de zekerheid van een goede basis die ze zelf heeft geleerd kan ze dit met gemak uitvoeren.

Het tweede meisje begon heel onzeker. Er werden veel fouten gemaakt in de eerste week. Naarmate de tijd vorderde was er vooruitgang zichtbaar en begon een dominante strategie te ontwikkelen. Ze schrijft al haar sommen nu keurig onder elkaar. Op de eindtoets blijkt dat ze alle strategieŽn correct beheerst. Haar zelfvertrouwen en het werktempo met dit type sommen is ook flink gestegen.

Conclusie

Het is lastig een definitieve conclusie aan dit onderzoek te verbinden. De testgroep was erg klein en de resultaten sterk uiteenlopend. Ondanks deze tegenslagen is het beeld positief. De videoinstructie werd goed ontvangen door de kinderen en de resultaten zijn ten opzichte van de rest van de klas verbeterd. Zoals aan het begin ook is gezegd: videoinstructie is een hulpmiddel en niet een vervanger van een goede leerkracht. Maar het is wel duidelijk dat dit als hulpmiddel erg veel potentie heeft: videoinstructies helpen de zwakke leerlingen met 'hoe moet het ook alweer' en geeft de topleerling een mogelijkheid tot zelfstandige verdieping. Omdat er meerdere instructies of strategieŽn simultaan aangeboden worden kan het kind zelf bepalen welke tactiek het hanteert.

Waar duidelijk kracht in zit is de stimulering van het eigen maken van leerstof. Gedurende de korte looptijd hebben de kinderen zelf hun strategie kunnen kiezen via een open systeem. Hiermee zijn ze ‘aan de haal’ gegaan en hebben de rekenstof helemaal eigen gemaakt. Dit kan in de toekomst nůg krachtiger worden zodra de kinderen zelf hun instructielessen, tips en trucs op het podium toevoegen.

op herhaling: de bijbehorende film