Bas z'n knutselblog

Het valt op dat steeds meer techniek een uiterste houdbaarheidsdatum heeft. Zo ook de Philips 42pes0001d, een nette 42inch LCD tv.



Na enkele jaren gebruik ziet je beeld er zo uit:



Niet echt kijkplezier dus. Op V&A was een tweaker die zijn digitale decoder aanbood vanwege een defecte TV. En wat vraag ik? Wat is er met je TV en verkoop je die ook als project? Enkele dagen later stond de TV bij mij. Ik hou wel van een educated guess, en het bedrag was relatief laag, zodat ik de TV ook zonder moeite voor de aankoopprijs defect door zou kunnen schuiven.

Nu is er door anderen al ontdekt wat er vaak aan de hand is. Een chip, de AS15-f, blijkt defect te raken. Deze kun je via Ebay scoren voor een klein bedrag. Het is een klein ding met veel hele kleine pootjes, maar dat schrikt me niet zo af zoals je weet.

Dat chipje regelt de referentievoltages voor de 'gamma'. Hij zorgt dat elke kleur de juiste kleur krijgt . Chipje stuk, kleuren stuk.

Na demontage trof ik deze blauw print aan.



Hier is het chipje dat vermoedelijk defect is:



Met het hetelucht-soldeerapparaat heb ik de chip er afgehaald. Helaas ging het niet goed. Er kwam een eilandje mee. Het is allemaal zo klein en de lijm smelt ontzettend snel. Niks aan te doen.



Rechtsonderin zie je een zwart vlakje. Als een rotte kies zeg maar.

Na wat schoonmaken kon de nieuwe chip er op. Een stukje draad verving het gesloopte spoortje.



Na een test bleek er al meer kleur in te komen maar het klopte nog niet. Inspectie met de microscoop wees uit dat een aantal eilandjes niet verbonden waren met de chip. Meten is weten zullen we maar zeggen. Hersolderen en uiteindelijk had ik dit:



We hebben nu dus een leuke TV voor aan de muur in de woonkamer (hij is stukken beter en een tikkie groter dan onze oude TV).

Repareren loont!

Naar aanleiding van mijn blog krijg ik regelmatig verzoekjes om een probleem op te lossen. Deze keer kwamen er twee verzoeken tegelijk binnen met hetzelfde probleem.

Mac Mini's zijn toffe dingen. Ze zijn als klein 'low budget' Mac inzetbaar maar ook als Mediacenter. Leuk is dat er voorin een goede IR sensor zit ingebouwd (zoals in alle Mac computers).

Maar Mini's hebben wel een flinke lastigheid: ze zijn erg fragiel. Als je de harddisk wilt vervangen zijn er twee piepkleine connectoren die in de weg zitten en heel snel kapot gaan: de fanconnector en de connector van de powerled/IR sensor.

De fanconnector heb ik al eerder over geblogd: Bas z'n knutselblog: [repair] Mac Mini 2011, fanconnector

Maar deze twee mini's hadden een nieuwe: de Powerled/IR sensor connector was afgebroken... Gewoon schoon van de print af! Nou ja schoon... Bij een exemplaar waren er ook twee eilandjes weg van de print. Dat betekent dat een vervangende connector niet gaat helpen: er is niks om die aan vast te zetten...

Mac Mini 1

Bij deze mini heb ik er voor gekozen om de huidige connector weg te halen en de verbindingen direct te maken. Op deze manier ben ik niet continue aan het vechten om alles stabiel vast te krijgen. Helaas waren er twee pads afgebroken.



Je ziet naast de drie eilandjes boven en onder pads missen. Deze zijn afgebroken van de print met het loskraken van de connector.



Deze pads heb ik door goed kijken gevolgd naar hun oorsprong, op een chip en op een eilandje aan de onderkant van de print. Draadje er aan, vastlijmen voor stabiliteit en we kunnen verder! (helaas geen foto zonder lijm, te laat bedacht dat dat handig was.

Na veel gepriegel ook de andere drie lijnen (de intacte eilandjes) vastgesoldeerd aan de kabel:



En ook weer voorzien van een dot lijm. Assemblage en klaar!

Mac Mini 2

Deze begon wat vervelender. Bij het voorbereiden braken er spontaan 3 pads van de print af! Soms maak je ook wel eens een foutje, maar belangrijker is dat je de fout kan herstellen. Dat heb ik op vergelijkbare wijze opgelost: traceren van de lijnen en de kabel vast solderen.

Anders bij deze Mini is dat ik de kabel een stukje heb verlengd. De eis was namelijk dat de eigenaar de harddisk kon blijven verwisselen en mogelijk ook bij de tweede bay wilde komen.

Daar gaan we weer: Lijntje van de onderkant (daarna verlijmd)



En vier aan de bovenkant:



Eerst het bord in de behuizing schuiven:



Kabeltjes solderen (en afwerken met krimpkous) en monteren maar:







Zo, dat was mijn weekendje weer! Nee gekheid, per Mini ben ik ongeveer 2 uur bezig geweest.

Soms mag je ook wel eens een beetje blijdschap hebben na een flinke klus.

Een tijdje terug heb ik voor een tweaker geprobeerd zijn iMac (21 inch mid 2010) te herstellen. De interne connector naar het LCD was defect en daar moest een nieuwe op gezet. Dat durfde ik wel aan maar het lukte toen niet. Het beeld bleef uit. De tweaker en ik zagen er geen brood in om verder te gaan (omdat de kosten heel hard oplopen terwijl je geen idee hebt).

Ik heb toen aangeboden de iMac over te nemen, meer op de gok om te kijken of ik er iets mee kon bereiken. Het mainboard en de videokaart waren goed, op extern was er wel beeld. Desnoods werd het gewoon een hele grote Mac Mini of een server ergens. Ik kreeg de iMac voor een zeer schappelijke prijs (ook gezien het defect en risico op niet repareren).

Als eerste heb ik opnieuw een LCD connector besteld. Omdat ik twijfelde aan mijn eigen soldeervaardigheid met de scherpe punt heb ik mezelf getrakteerd op een nieuw speeltje, een hete-lucht soldeerapparaat.



Voordeel is dat ik voortaan ook goede reflows kan uitvoeren voor mensen met defecte videokaarten, xboxen etc!

Daarnaast heb ik soldeerpasta aangeschaft. Met soldeerpasta kun je hele leuke trucjes en het belangrijkste: het corrigeert zichzelf:



Het lijkt wel makkelijker dan het is. De connector in kwestie is niet zo groot...



De connector komt op dat rijtje eilandjes rechts van de munt... 30 pins.



Eerst heb ik een rupsje pasta aangebracht op de print. Met veel gepriegel de connector er op en bakken maar. Dat bleek toch lastiger dan ik oorspronkelijk dacht. Na het bakken moest ik op sommige plekken overtollig soldeer weghalen (ivm kortsluiting).



Uiteindelijk zat de nieuwe connector goed en ik kon hoopvol testen.

Bupkis

Goed, tijd voor een stukje diagnostiek. Dr House is er niks bij...

Kort de geschiedenis: de vorige eigenaar wilde een SSD inbouwen en heeft de LCD connector kapot getrokken bij demontage.

De iMac heeft intern 4 leds die een aantal diagnosepunten laten zien. Een daarvan is 'LCD communication'. En die bleef uit.

Ik wist dat de videokaart goed was en ik had het sterke vermoeden dat het LCD ook prima zou zijn. De kabel was al vervangen. Mijn connector was het grootste twijfelpunt.

Met de multimeter en de datasheet ben ik eerst gaan controleren op kortsluitingen. Deze waren er gelukkig niet meer. Daarna heb ik de ground-lijnen gevolgd: deze waren aanwezig.

Een van de belangrijkste redenen waarom iets het niet doet is dat het component geen stroom krijgt. Klinkt logisch maar in mijn geval duurde het vrij lang om tot die hypothese te komen. Maar verdomd: 0v ipv 12 volt naar mijn scherm!

Met hulp van iFixit het logicboard uitgebouwd en de videokaart verwijderd. Onder de videokaart zit namelijk alle electronica die zorgt voor de communicatie tussen het MXM slot en de displayport aansluiting. Een kleine visuele inspectie verder leverde één verdacht onderdeel waar de magische rook uitgekomen was. Een heel klein filtertje precies op een dik spoor, dat moest haast wel de voedingslijn zijn!

Mijn vermoeden is dat door het kapot trekken van de connector er een kortsluiting is ontstaan tussen de 12volt lijn en de GND. Het filtertje heeft die fout betaald met z'n leven...



Het is heel lastig te zien maar L9000, bovenaan de print, vlak onder C9020, was doorgebrand. Deze heb ik doorverbonden (dit mag je soms stiekem doen bij een voedingslijn).

Na een lang assemblageproces (iMac's zijn best compact ingericht en niet echt voor Hollandse handjes gemaakt...) kon ik weer testen.

Niks...

Nog een keer meten. Op de print is er nu 12 volt! Maar die kwam niet aan in het display... Toen nogmaals met de hand de connector doorgesoldeerd en eindelijk kwam het verlossende:



Nu heb ik dus een extra iMac er bij. Komt leuk uit, we gaan binnenkort verhuizen en willen iets voor in de keuken/huiskamer en ik wilde al langer een reservemachine.



Ik krijg elke keer een onwijze kick van het repareren. Het proces is zo ontzettend spannend en uitdagend. Dit was voor mij een van m'n pittigste klussen en ik heb er weer een hoop van opgestoken. En ik was weer een paar avonden geamuseerd!

Update 15-2, 22:48 Gek foutje nog gevonden, soms doet de sensor op de GPU heatsink het niet meer. De iMac denkt dan dat het -128 graden is en gaat voluit blazen... Morgen maar weer schroeven iMac zelf werkt verder perfect! Ik vermoed dat ik de kabel niet goed heb teruggeprikt na het monteren van de videokaart.

Update 16-2, 16:38 Vandaag de iMac opnieuw gedemonteerd en de sensor opnieuw aangesloten. Gek genoeg zat ie al vast. Misschien gaat het toch een nieuwe uitdaging worden om die stabiel te laten zijn. Maar voorlopig draait de machine weer zonder geluidsoverlast.

Het is weer de tijd van het jaar om te geven en te krijgen. Hoewel mijn collega's erg sceptisch waren over de Sinterklaarsurprises (wij werken in een buurt waar het thuis hebben van een schaar en knutselmateriaal niet vanzelfsprekend is) ben ik er vol vertrouwen mee begonnen in mijn klas.

Waar sommige collega's de volledige controle nemen heb ik juist gezegd: jullie gaan er zelf voor zorgen, en in de klas gaan we jullie 4 keer helpen (=4x 3 kwartier) en van spullen voorzien. Daarnaast schrijf je het gedicht op school met onze hulp. Je moet je bedenken dat sommige collega's er een weektaak aan hebben aan deze ongein.

Ik merkte dat door het gegeven vertrouwen er een flink aantal kinderen thuis zelf dingen gingen regelen waardoor ik meer tijd had om de kinderen die thuis geen steun kregen te helpen. Onze surprises zijn niet echt mooi maar ze laten prima zien dat de meeste kinderen echt graag iets wilden maken. Ze hebben hun best gedaan.

Vandaag is het laatste gedicht op de laatste surprise geplakt en had ik ook tijd voor mijn bouwsel. Het kind in kwestie houdt van hutten bouwen, dus ik besloot een boomhut te maken. Een persoonlijke restrictie die ik mezelf gaf: alleen materialen die niks kosten en in de school te vinden zijn. Ditto met het gereedschap. Eigenlijk om te laten zien van 'jongens, zo kan het als je iets ouder bent'.

Ik vond: een cup-a-soup-molen, wat hout, houten lamellen en crepe-papier. Ook pakte ik een schaar en een lijmpistool. En een flinke rol dubbelzijdig tapijt-tape (supergoedkoop en superhandig spul)



Als eerste plakte ik wat latten aan de molen met het lijmpistool. Niet netjes, maar gewoon knallen. Één balk strak horizontaal.

De houten lamellen lijmde ik aan elkaar tot een vlonder en een dak.



Als laatste versierde ik de boom met crepe-papier en lijmde ik het huisje vast.



Er zit in de stam nog een tweede cadeautje verstopt.

Uiteraard hoort er ook een gedichtje bij:

Beste [insert name],

Je bent een zeer drukke meid,
daardoor vergeet je soms de tijd.
Voor de klas wil je veel organiseren,
zodat we het leuk hebben tijdens het leren.

Maar je doet nog veel meer iedere dag,
naar de NSO en ook muziekles volg je met een glimlach.
Een doorzetter ben jij wel,
Dat ziet Sint in één tel.

Om ook eens tot rust te komen
is hier het cadeau van je dromen.
En in deze mooie boom zijn twee geschenkjes verborgen
zodat je iets te zoeken hebt vanmorgen.

Groetjes,

Sint en Piet

Fijne sinterklaas!

Wat is dit? Twee blogs op 1 dag? Voel je niet bekocht, lees ook mijn vorige blog! Bas z'n knutselblog: [Repair] Weer een Denon PMA 1500 gefixt!

SSD's kosten geen drol meer tegenwoordig. Waar ik vorig jaar nog honderden euro's spendeerde voor een Intel 320 160gb schijfje, heb ik nu voor minder dan de helft een 256gb Samsung 830 SSD'tje.

Even een kleine recap: vorig jaar heb ik zelf een SSD in mijn iMac gebouwd. Dat was een flink klusje (duur ook) maar het zeker waard. En lange tijd was ik dik tevreden.

Tot ik ging klooien met virtuele machines die ik niet op de harddisk wilde zetten. Ineens kreeg ik een melding die ik nooit eerder had gezien: uw opstartschijf zit vol, doe er iets aan.

Na wat morren dacht ik... Boeie, gooi ik wel weer wat weg...

Maar Apple hielp mij mijn keuze maken: de 1TB harddisk die in mijn iMac zit is onbetrouwbaar. Kan elk moment doodvallen.



De machine inleveren om mogelijk met veel gezeur de harddisk te laten vervangen die ik toch nooit gebruik? Dagenlang geen gebruik van mijn fijne werkpaard kunnen maken? Dat nooit!

Via V&A kwam ik een tweaker tegen met een interessant handeltje: Samsung SSD's voor een zeer schappelijke prijs. Iets onder retail. Hij wilde zelfs nog wat spulletjes van mij overnemen, dus een deal was voor ons beiden snel en voordelig beklonken.

Om nou mijn bestaande SSD te lozen en dus maar 90gb winst te maken leek me wat zinloos. Ik wil juist wat ruimte hebben om te klooien. Niet dat ik het ooit ga gebruiken, maar ach, er zit ook 16gb RAM in deze machine. Geen idee waarom... Omdat het kan! Ook is het hele uitbouwen van de 'oude' ssd een hoop gedoe, geen leuk klusje.

Dus de harddisk is de sigaar! Die rotte, luidruchtige, trage en onbetrouwbare harddisk. Hoppa! Weg er mee!

Nu zit de iMac vol met sensoren voor temperatuur. Klein huisje, snel warm, je snapt het wel. De harddisk is daar 1 van. Laat je die kabel loshangen dan gaat de ventilator keihard loeien, want: geen meting = zekere voor het onzekere = keihard blazen mannen! Na wat research blijk je die te mogen kortsluiten met een stukje draad. Even aftapen en klaar.



Op deze manier is de modificatie zonder schade terug te bouwen naar de originele situatie.

De SSD op een adapterplaatje geplakt met dubbelzijdig tape, adapterplaatje met de originele beugels ingebouwd (mocht iemand ooit de modificatie willen terugbouwen is in ieder geval niks kwijt) en de boel ging weer in elkaar.




Hoppa: 2 SSD's in een iMac. Gewoon. Omdat het kan. En ontzettend snel is. En geen geratel of gedraai meer geeft. Mijn Mac is nu nóg fijner.

hier zie je beide SSD's. De nieuwe bovenop, en een klein stukje van de Intel diep weggestopt in de machine...

En uiteraard werkt de machine nog prima (nu nog op de Intel, van het weekend de reinstall naar de nieuwe disk toe).